right-arrow

Ja, het klinkt dramatisch, ik weet het. Maar het woord all inclusive hoeft niet te betekenen dat je een fantasieloze vakantie krijgt. Dat heb je immers altijd nog zelf in de hand. En juist omdat all inclusive zo goedkoop kan zijn, houd je lekker wat geld over om andere dingen te doen. Dat deden wij ook in juli in Hurghada. Je moet alleen wel een beetje van onderhandelen houden. 

Ons hotel hier is een plaatje: drie zwembaden, een giga vrijstaande glijbaan extra en maar liefst vijf lunchplekken (inclusief een visrestaurant) en dat ook nog aan het strand. En OK: eigenlijk hebben we niet echt een all inclusive arrangement, maar daar hebben we later dan ook spijt van. Wij zijn eerder van op straat eten in vreemde oorden, maar de verleiding was groot (lees: prijs) om in ieder geval halfpension te boeken. Dan zouden we de lunch wel elders nuttigen. Dat bleek nog lastig: je vindt niet gemakkelijk iets buiten het hotel en het bleek vaak ook niet heel veel lekkerder. Alle drankjes (ook in het hotel) moet je extra betalen, dus dat doen we een eventuele volgende keer anders. Gewoon all inclusive dus, net als iedereen. 

Drie weken Hurghada in het hoogseizoen, half pension dus, geboekt op een Duitse site, kosten ons 1800 euro met ons hele gezin (en dat bestaat uit vier personen). Het eten hebben we in buffetvorm en ja, eigenlijk is dat iedere dag hetzelfde, maar als je tussendoor leuke dingen doet, wissel je dat af. Uiteindelijk is er (ook voor de overige dagen) keus genoeg. En als echt alles je verveelt en je hebt nog geld over, eet je – niet al te duur – alsnog uit.

De eerste week genieten we van alles hier en switchen we tussen zwembaden, strandbedden, Rode Zee, glijbanen en restaurantjes. Snorkelen kunnen we bijna letterlijk voor de deur, maar we nemen toch een keer een glasboot om ook verder op zee te kunnen snorkelen. En we shoppen – vooral de kids – zo nu en dan. Spotgoedkope beeldjes van Anubis, Horus en Toetanchamon vinden bij hen gretig aftrek. We pakken dan vaak een taxi naar het centrum voor de deur van het hotel, waarvan we na lang onderhandelen de exacte prijs aan het eind van de week weten: 1,80 euro per ritje met het hele gezin.

De middelste week willen we graag op zoek naar andere bezigheden, want drie weken aan het strand liggen houdt niemand bij ons vol, ook al hebben we allemaal een behoorlijke stapel boeken mee. Dus gaan we op zoek naar vertier. Excursies in het hotel zijn kort en duur en ook tegen onze principes. We nemen daarom weer een taxi naar het centrum van Hurghada en lopen een reisbureau binnen. De mijnheer die ons vriendelijk ontvangt met thee heeft ons een hoop te bieden. Wij hebben een aantal harde eisen: Cairo zien, Luxor zien (inclusief een feloeka-tocht) en een woestijnexcursie. Als er een duikexcursie bij in kan voor hetzelfde geld maakt hij ons gelukkig, maar uiteindelijk wordt het – na lang onderhandelen – een pakket zonder duiken. Dat regelen we later apart bij de duikschool in de achtertuin van het hotel.

Voor 500 euro kunnen we naar Cairo met de bus, één nacht slapen in Cairo/Gizeh (bij de piramiden) in een prima hotel, met de trein door naar Luxor (slapen in de trein), twee nachten in Luxor in een goed hotel en dan met een busje terug naar Hurghada. Verder krijgen we nog een woestijnexcursie. We zijn erg benieuwd! 

De woestijnexcursie de volgende dag is onderweg al geslaagd wat de kinderen betreft: ze mogen namelijk bovenop de landrover zitten en zien voor het eerst van hun leven een heuse fata morgana. Daarna een woestijnberg beklimmen en weer afrennen door het rulle, hete zand; op de kameel rijden bij de bedoeïenen en een stukje quadrijden bij ondergaande zon. Het is echt afzien hier, wat hun betreft.

Een paar dagen later is het in de bus onderweg naar Cairo erg gezellig, vooral omdat we de enige toeristen zijn. Als eerste staat een bezoek aan het Egyptisch museum gepland. Vooral de mummies vinden de kinderen natuurlijk erg indrukwekkend. 

Bij zonsondergang als eenzaam gezin hier naar de piramiden op paarden en kamelen. ‘s Morgens wakker worden met de piramiden, badend in het ochtendlicht, voor je deur. Terug dus nog even. Daarna door naar de Sfinx, naar de Koptische wijk (Kopten zijn Egyptische christenen), de Mohammed Ali Moskee, lunchen op een boot op de Nijl en door naar de kashba. ‘s Avonds wachten we op het station op de trein naar Luxor, waar we vroeg in de ochtend aankomen. 

Was het hotel in Gizeh al niet verkeerd met zwembad en palmen in de tuin, hier kijken we onze ogen uit bij het uitzicht vanaf het dak op de Nijl, Luxortempel en de stad zelf. We zien zelfs bijna de Vallei der Koningen liggen vanaf de rand van het zwembad, dat zich ook op het dak bevindt.

In de ochtend op een feloeka over de Nijl. We varen naar Banana-island zoals onze schipper dat noemt. Hier kijken de kids hun ogen uit bij al het fruit in bomen en palmen. Wel moeten we ze er steeds op wijzen dat ze niet kunnen zwemmen hier, gezien het gevaar voor de gezondheid (Bilharzia*). Maar ze kunnen het tijdens het varen bijna niet laten toch een hand of voet in het water te steken.

Terug naar de Tempel van Karnak: het wordt nu echt bloedheet. In de schaduw blijven staan is dan het meest aanlokkelijk. Terug bij de ingang zit er een aantal mannen onder een afdakje. Mijn dochter krijgt een heerlijke fles ijs aangereikt, zoals vaker tijdens deze trip. Daarna pakken we nog even Luxor tempel mee: we zijn er nu toch. 

Als het ‘s avonds iets is afgekoeld, besluiten we een rijtuigje door de stad te nemen, want ook daar worden onze kids blij van en kosten doet het immers bijna niks.

De volgende ochtend gaan we via de Kolossen van Memnon naar de Vallei van de Koningen. Het ontcijferen van alle symbolen hier is een belevenis op zich. Daarna door naar de Tempel van Hatsjepsoet en terug naar Luxor. De volgende ochtend keren we in colonne terug naar Hurghada.

De laatste week in het hotel maken we nog een bootduik, snorkelen we iedere dag voor de deur, genieten we van de koelte van de airco binnen tijdens siësta en huren we nog een trapboot. En elke avond poolen we. En ja, zelfs het – Italiaanse – animatieteam is niet heilig voor ons: we aqua gymmen iedere dag vrolijk om beurten mee. Zou ik van tevoren nooit bedacht hebben.

* Bilharzia is een wormziekte. De larven leven in water en kunnen de intacte huid doordringen. In het lichaam ontwikkelen ze zich tot wormen die in de bloedvaten van darm of blaas leven.

Volkskrantreizen.nl, juli 2009

Vorig verhaal
«
Volgend verhaal
»

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *