Voor het jaarlijkse weekend weg met onze vriendinnenclub trekken we ditmaal naar Boulogne-sur-Mer – en eerlijk? We zijn nog niet door de stadspoort of we willen er al niet meer weg. Boulogne-sur-Mer voelt namelijk als een klein geheim aan de Opaalkust*: petieterig, middeleeuws en verrassend gezellig. Hier begint de dag met een overheerlijke croissant bij een schattig bakkertje en eindigt hij op een – hopelijk – zonnig terras binnen eeuwenoude stadsmuren.
*Deze kust heeft de naam ‘Opaalkust’ gekregen omdat de lucht er erg veranderlijk van licht en kleur kan zijn en deze ook glans geven.
Ons verblijf
Ons appartement ligt pal in het hart van de oude stad (haute ville), recht tegenover de imposante Basilique Notre-Dame de Boulogne. Overdag al indrukwekkend, maar ’s avonds… dan gebeurt er iets bijzonders. Zodra de verlichting aangaat, krijgt de kathedraal een warme gloed: zo’n uitzicht waar je eigenlijk elke avond nog ‘even’ naar wilt kijken.
En alsof de locatie nog niet perfect genoeg is, ligt om de hoek een gezellige straat met restaurantjes. Geen poespas, gewoon goed, waar je voor een vriendelijke prijs borden krijgt vol verse vis die dezelfde dag uit zee lijkt te zijn gekomen. En geloof me: dat proef je. Aan de andere kant van het appartement al snel de hoek om, vind je Chateau de Boulogne-sur-Mer, dat stoer boven de stad uitsteekt en je even terug de geschiedenis in trekt.
Op onze eerste middag lopen we over de stadsmuren en kijken we vanaf verschillende uitzichtpunten over de benedenstad en de omgeving; Boulogne heeft de grootste vissershaven van Frankrijk. We wandelen door parken, langs de haven en over de begraafplaats, waar grafstenen uit vervlogen tijden schots en scheef over elkaar heen buitelen. Mijn oog valt op enig moment op een naambordje: Rue Dickens. Niet zo gek, want Charles Dickens blijkt tussen 1853 en 1856 gedeeltelijk in Boulogne-sur-Mer te hebben gewoond. Hij koos deze plek omdat het dicht bij Engeland lag (gemakkelijke veerboot van Dover) en het goedkoper en rustiger was dan Londen. Destijds was de stad ook populair bij Britse expats, wat nog te zien valt aan een ietwat vervallen tennisbaan bij de stadsmuur.
Wissant
De Opaalkust roept, dus stappen we de volgende dag de auto in, rijden landinwaarts naar het noorden en langs de kustlijn terug. Eerste stop: Wissant. Daar lopen we het strand op, waar houten palen stoer in zee staan en waar golven met hoogtij waarschijnlijk ritmisch tegenaan slaan. Vanaf het strand kun je ook duidelijk de krijtrotsen van Engeland aan de overkant zien. Echt bijzonder.
Het is pas eind maart en toch zitten we even later op een terras, in de zon. Jas uit, zonnebril af en gezicht omhoog. Zo’n moment waarop je bijna vergeet dat het nog lang geen zomer is. Dat merk je ook wel aan de rust in dit lieflijke dorp, dat ’s zomers vast veel vaker wordt bezocht. Souvenirwinkeltjes openen voorzichtig hun deuren maar veel bezoekers krijgen ze nog niet. Heerlijk die voorjaarsrust!
Als we Ambleteuse doorrijden krijg ik een beetje spijt dat we dit dorp voorbijgereden zijn, want als ik achterom kijk zie ik de huisjes charmant verspreid tegen de kaap aan liggen. Nou ja, het volgende stadje is vast ook de moeite waard.
Audresselles
Het bescheiden Audresselles lijkt op een vakantiedorp: we vragen ons af of hier nog wel ‘gewone’ mensen wonen (want alle spierwitte huizen – aan zee met blauwe luiken – liggen er stil en verlaten bij). Dat blijkt van wel, want de twee terrassen grenzend aan de parkeerplaats dichtbij zee zitten bijna vol. Het is ook lunchtijd. Wij schuiven dus maar aan, intussen rammelen onze magen ook behoorlijk.
Voordat het eten komt neem ik nog even een kijkje bij zee. Hier liggen bij eb alle rotsen als broodkruimels verspreid over het zand: een heel apart gezicht. De deuren van de oude vissershuisjes hier zijn heel laag, we zullen echt moeten bukken als we hier naar binnen zouden willen.
Wimereux
Na de lunch gaan we door naar Wimereux, misschien wel het charmantste badstadje van de streek. We shoppen er wat in piepkleine winkeltjes en wandelen langs de boulevard met haar typische Belle Époque-gevels in zachte kleuren, waarvan een deel uitkijkt over zee. De wind is ietwat frisjes, maar de sfeer sereen en zacht – alsof alles hier net wat vriendelijker is.
Een bijzondere bestemming
Wat deze plek zo bijzonder maakt, zit ’m niet alleen in wat je ziet, maar in hoe het voelt. De combinatie van ruige zee, rotsen, rustige dorpjes en dat mooie, veranderlijke licht maken waarschijnlijk dat je graag wilt blijven. De echte hoofdrolspeler is wat mij betreft de charme van deze kustbestemming die niet perfect hoeft te zijn. De pastelkleurige gevels van de huizen zijn per slot van rekening soms een tikje vervallen en vertonen hier en daar een stukje vergane glorie.
Maar wat misschien nog wel het meest verrassend is? De mensen. Want laten we eerlijk zijn: Frankrijk heeft niet per se de reputatie van overdreven vriendelijkheid. Maar hier – aan de Opaalkust – worden we keer op keer warm ontvangen. Glimlachen, geduld, grapjes zelfs. Alsof iemand ons stiekem in een ander Frankrijk heeft afgezet.
Info
Reis en verblijf
- Boulogne-sur-Mer ligt op zo’n vier tot vijf uur rijden vanaf Utrecht;
- Ons appartement: Maison 1747 (rechtstreeks via de website boeken is veel goedkoper dan via andere boekingssites).
Eten en drinken (vrijwel om de hoek)
- Bij Brasserie La Place – tegenover het stadhuis op het plein (Pl. Godefroy de Bouillon nr. 14) drink je – genietend van de zon achter glas – een smakelijke Grimbergen van de tap;
- Restaurant Bazilic (Rue de Lille nr. 55) is vermeld in de Gault&Millau-gids en presenteert dus verrukkelijk eten. Voor een waanzinnige prijs ook. Zo betaalden wij 19 euro voor zeebaarsfilets in koriandercreme met rijst. Niet te geloven toch? Super vriendelijke kok ook;
- Bij restaurant Le Swan (met een hele grappige serveerster) aten we de lekkerste slakken ooit (Rue de Lille nr. 20);
- Ontbijten kun je bij Café de la Maire op het stadhuisplein (stokbroodje met jus, koffie, jam en nutella);
- Nog lekkerder is het ontbijt met croissant – of welke viennoiserie of stokbrood dan ook – bij Boulangerie/Patisserie Le Délice du Palais (Rue de Lille 46).
3 april 2026