right-arrow

Een begin om nooit te vergeten

‘Hebben jullie een auto gehuurd?’ vraagt Taku Afrim, de kok van ons schitterende hotel in Tirana, met opgetrokken wenkbrauwen. ‘Dat kun je beter niet doen in Albanië.’ Nou, daar waren we inmiddels ook al achter.

We zitten bij Taku aan tafel, laat op de avond genietend van een overheerlijk diner — een perfecte start van onze roadtrip over de Balkan. De sfeer is warm, het eten subliem. Alles komt van het eigen land en het restaurant produceert zijn eigen wijn. We weten dan nog niet dat het ontbijt de volgende ochtend bijna nóg indrukwekkender zal zijn.

Taku leert ons die avond (in alle talen, want hij spreekt onder andere Italiaans, een paar woorden Vlaams en Engels) een hoop over Albanië. Dat de wegen vaak slecht zijn, maar dat taxi’s juist goedkoop zijn. Dat Albanezen ruig rijden — en dat klopt: als je houdt van slalommen over smalle, kuilige en bochtige wegen, dan is Albanië echt jouw plek. Qua rijstijl steken de Italianen er maar schril bij af.

Hij raadt ons ook aan zeker naar Sarandë te gaan, de stad van de veertig heiligen, met die prachtig turquoise zee. Helaas past dat niet in ons reisschema. Verder vertelt hij dat het hier heel gebruikelijk is dat ouders een huis kopen voor de kinderen, als een soort investering in hun toekomst. En dat we eigenlijk beter in Albanië kunnen blijven dan al die andere landen te bezoeken, want daar gebruiken ze niet meer van die overheerlijke olijfolie zoals hier. En nog veel meer boeiende weetjes.

Het ontbijt

Wat een feest van kleuren, smaken en stijl hebben ze de volgende ochtend voor ons gemaakt. En dan die plek: we ontbijten met uitzicht over de stad, terwijl het zonlicht langzaam de daken kleurt en het zwembad — nog in aanbouw — glinstert in het ochtendlicht. Je voelt dat het hier straks paradijselijk zal zijn.

Breakfast with a view

Het doet bijna pijn om deze prachtige plek alweer te moeten verlaten. We proberen nog een nachtje te reserveren voor het einde van onze reis, als we terugkeren naar Albanië — maar helaas, ze zitten dan al vol. Tot hun spijt en de onze.

De planning van onze roadtrip over de balkan

We laten Tirana (hierover later meer) achter ons en zetten koers naar het zuiden, naar Berat, de stad van duizend ramen. Daarna trekken we terug naar het noorden, richting Shkodër, waar het landschap opener wordt en de bergen zich aan de horizon tonen. Van daaruit rijden we Montenegro binnen, naar het hooggelegen Žabljak, midden in het Durmitor-gebergte.

De tocht voert verder naar Servië, naar het tijdloze Mokra Gora, met zijn houten huisjes en oude treinspoor. In Bosnië en Herzegovina volgen hoogtepunten als Sarajevo, met zijn littekens en levendigheid, en Mostar, waar de beroemde brug zich sierlijk over de rivier spant.

Dan lonkt de kust. In Montenegro verkennen we het betoverende Kotor en het levendige Budva, met hun smalle stegen, zeezicht en mediterrane flair. Tot slot keren we terug naar het Meer van Shkodër, waar we onze reis in rust in Albanië afsluiten. De cirkel zal dan rond zijn en de herinneringen hopelijk blijvend.

Dag 1: strand!

Toch begon onze reis niet helemaal zoals gepland. Door een dag vertraging (en dus een dag niets meer van Tirana kunnen zien) hingen we urenlang rond op een kleine luchthaven. Daar word je op een gegeven moment best moe van. Dus besluiten we de volgende ochtend iets van het oorspronkelijke plan af te wijken. In plaats van meteen door te rijden naar Berat, kiezen we eerst voor een paar uur bijtanken aan zee.

We rijden naar Qerret Beach – ten zuiden van Durrësen nestelen ons op het strand bij een kleine beachbar, gebouwd rond een oude bunker. Die zie je overal in Albanië: herinneringen aan de tijd van Enver Hoxha, de communistische leider die het land van 1944 tot 1985 in een ijzeren greep hield. Hij was nogal paranoïde en liet tienduizenden bunkers bouwen, in geval van een buitenlandse invasie (die dus nooit kwam).

We zonnen, zwemmen, en lunchen met uitzicht op zee — een perfect gegrild visje, een koel drankje erbij. Even niets. Even landen. Dít is vakantie.

Onze roadtrip over de Balkan ziet er in grote lijnen als volgt uit:

Info:

  • We brachten onze eerste nacht in Tirana door in Chateau Fasel. Alles was er voortreffelijk. Het ligt ongeveer acht kilometer uit het centrum en dit kost je normaal gesproken zo’n half uurtje rijden vanwege de drukte in de stad. De toegangsweg is niet al te best, dus wees daarop voorbereid.
  • Qerret beach is veel relaxter dan het strand bij Dürres zelf. Je kunt er bedjes huren en er zijn een paar restaurantjes/beachbars. Het ligt zo’n 16 km ten zuiden van Dürres en 50 km van hoofdstad Tirana.

6 juli 2025

NB: Dit is deel één uit een serie van zeven over onze roadtrip over de Balkan. Deel 2 vind je hier. Er zullen periodiek nieuwe delen verschijnen , dus houd mijn facebook of website in de gaten! Je kunt me ook volgen op Instagram, daar vind je nog een aantal filmpjes van de diverse bestemmingen.

Doe mee met de conversatie

2 reacties

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *